Hammam en Borobudur
8 september 2026 - Magelang, Indonesië
Hammam.
Gisteren was een vrij volle dag met activiteiten en indrukken. Dus vandaag, maandag 7 september, doen we het rustig aan en laten we alle indrukken op ons inwerken. Het enige dat we hebben gepland is een ontspanningsprogramma in de hammam! Ik heb gekozen voor een speciaal reinigings programma met er achteraan een Javaanse massage. André koos alleen voor een massage.
Het was een ware beleving, dat reinigingsprogramma. Na eerst 15 minuten in een ronde ruimte vol met warme stoom gezeten te hebben, werd ik door een Indische dame compleet gewassen met heerlijk rozenwater, liggend op mijn buik en daarna op mijn rug. Tussendoor werd ik regelmatig afgespoeld met een grote schep met lange steel gevuld met lauw water. Daarna kwam een uitgebreide scrubbehandeling, dat voelde eigenlijk al als een massage. Ook daar werd ik tussendoor afgespoeld met scheppen water. Mijn huid voelde erna zo zacht als een babyhuidje. Daarna was mijn haar aan de beurt, het werd gewassen met een naar kokos ruikend goedje. Zeer verzorgend voor het haar volgens de dame. Mijn hoofdhuid werd stevig gemasseerd, als je hoofdpijn zou hebben, zou deze massage je er direct vanaf helpen, denk ik. Dit alles vond dus plaats in de hammam ruimte gevuld met stoom. Een hele happening dus, maar zeker voor herhaling vatbaar. Toch maar eens kijken of er in Nederland ook van dit soort behandelingen zijn in de Turkse Hammam.
Nu kwam voor mij het tweede gedeelte, de Javaanse massage. Dit gebeurde in de zelfde ruimte als waar André zijn massage kreeg. Twee massagetafels stonden klaar en tegelijk kregen wij de massage. Dat was een stuk aangenamer dan de massage die we in Semarang op de hotelkamer kregen. Je merkt het verschil van de ondergrond waar je op ligt. Een bed is voor een massage minder geschikt, het is te zacht waardoor de druk van de massage minder goed aankomt op je lijf. Nou ja, weten we dat ook weer voor een volgende keer, hahaha.
De wasbehandeling en de massages waren een zeer aangename manier om een vrije dag door te komen. We hebben de rest van de dag lekker geluierd, genoten van ons plekje op het resort en toen het tijd was voor de Afternoon Tea zijn we richting het theehuis gelopen. Als er meerdere mensen op het resort zijn wordt er een klein buffetje neergezet met lekkere kleine hapjes, nu was het vrij rustig en kregen we beiden een apart schaaltje met lekkers geserveerd. Wat een verwennerij!
's Avonds hebben we weer heerlijk gegeten in het restaurant van het resort.
Borobudur.
Dinsdag 8 sept. gaat om 02.30 uur 's nachts de wekker. Om iets voor drieen staan we klaar bij de receptie om met de taxi naar de Borobudur gebracht te worden. Voor André is dit één van zijn hoogtepunten van de vakantie. We hopen op een mooie zonsopgang, maar om eerlijk te zijn, de afgelopen paar dagen is het vrij bewolkt elke ochtend (en overdag ook trouwens), dus tja, we wachten het rustig af. Na ongeveer een uur rijden kwamen we aan. De route er naar toe verliep voorspoedig, veel minder verkeer dan overdag, maar zeker niet autovrij! Vooral vrachtwagens reden af en aan, juist zo diep in de nacht, vanwege de relatieve rust op de wegen. Het landschap is in dit gebied vrij heuvelachtig, dus als zo'n vrachtwagen omhoog moet rijden en hij is zwaar beladen dan kun je je voorstellen dat het loodzware ding nauwelijks omhoog komt. Gelukkig wist onze chauffeur Achmed goed om te gaan met deze wisselende snelheden en hij manouvreerde de auto soepel en rustig langs de diverse grote trucks.
Achmed liep met ons mee naar de ingang van het Borobudurcomplex. De tempel was nog niet goed te zien in het donker, slechts wat contouren in de verte. Daar waar de bezoekers ontvangen werden lag een flink stuk naast de tempel, een gebouw in carrévorm gebouwd met een grote binnenplaats. Allereerst moesten we het juiste schoeisel aantrekken, op die manier probeert men de stenen van de tempel te beschermen tegen slijtage. Alle bezoekers en gidsen liepen dus op bamboe slippers met rubberen zool. Men kon nog even een gang naar het toilet maken en daarna wachtten we op onze gids. Ze stelde zich voor als Falin, ezelsbruggetje voor haar naam: fall in love.
De gids nam ons mee naar de tempel, het was nog geheel donker. Ze vertelde over het gebouw, over hoeveel etages het heeft en nog een aantal uiterlijke kenmerken. Ondertussen klommen we de eerste etages naar boven, wat een ellende om dat op die slippers te moeten doen! Bij elke etage vertelde ze wat er te zien was, er was véél te zien, allerlei uitgehouwen voorstellingen in de muren van de tempel. Talloze voorstellingen! Prachtig hoeveel detail er in die afbeeldingen te zien is. En dan te bedenken dat de tempel uit de 13e eeuw stamt! De tempel heeft 10 verdiepingen, wij stopten op de 9e verdieping wachtend op de zonsopgang. De tiende verdieping is voor de Boedisten die daar willen bidden en mediteren. Al rondlopend doet men dat, men loopt met de klok mee, drie tot zeven rondes.
Zoals al eerder aangegeven, onze zonsopgang was niet zo spectaculair als wij gehoopt hadden. De wolken versperden de zon de weg om te schitteren voor ons. Door afwezigheid van de wind bleven de wolken hangen boven de bergen. Ach, je kunt niet alles hebben in het leven, het was alsnog een bijzondere plek om het licht te zien worden. En toen het licht was ontdekten we dat de tempel prachtig gelegen ligt, de uitzichten waren prachtig. Ondanks de bewolking kon je toch vrij ver van je af kijken.
Na het afdalen van de trappen vertelde onze gids nog het een en ander aan de voet van de tempel. Als afsluiting van het bezoek was er nog gelegenheid om te ontbijten. Er stond een uitgebreid buffet klaar met warme en koude gerechten. Wij aten wat fruit en er was overheerlijke pisang goreng.
Daarna zochten we onze chauffeur Achmed weer op. Hij had een bezoek gebracht aan de moskee ter plaatse terwijl wij naar de tempel waren, vertelde hij. Nu nam hij ons weer mee terug naar Mesastila. Maar onderweg vroeg hij ons of we nog interesse hadden in wat plaatselijke bezienswaardigheden, zoals rijstvelden en de traditionele natten en droge markthal. Natuurlijk vonden we dat leuk! Het echte Indonesische leven een beetje proeven, super idee!
Zo gezegd, zo gedaan. We hebben dus even rondgelopen op de pasar traditional, waar we verse mangosteen fruit hebben gekocht. Daarna reden we naar een koffietentje vanwaar we van heel dichtbij de rijstvelden konden bewonderen. Prachtig, al die tinten groen!
Na terugkomst hebben we de dag rustig doorgebracht, eerst een beetje gedut om de gemiste uurtjes in te halen. Daarna wat gezwommen en nog een rondje over het resort gelopen. Bij de Warkop hebben we nog wat gesnackt in de namiddag. 's Avonds hebben we voor de laatste keer gegeten in het restaurant. Al onze meest favoriete drie bedienend personeel waren aanwezig: Firdha, Yuni en Yoga. Aan het eind van ons diner hebben we nog een aantal foto's gemaakt met hen erbij. Heel leuke gezellige mensen, die ons de hele week zeer vriendelijk hebben behandeld en altijd in waren voor een pretje en een praatje.
Een mooi einde van een super leuke week op Mesastila Resort. Morgenochtend ontbijten we hier voor het laatst en om 12.00u staat onze taxi klaar naar Solo, ook wel Surakarta genaamd.
